بی عقلی!

یه چیزی رو هیچ وقت درک نکردم 

یه سری ادم ضعیف و نامید  هستن 

که اگر الان سفرشون خالیه اگر حالشون بده 

به کوچیکترین نزدیک ترین ادمی که میبینن میپرن!

 من الان ادمهایی رو میبینم که نون شب ندارن 

ولی اونقدر عزت نفس دارن وقوی هستن 

جان برکف برای هم وطنهاشون 

اما برخی ادمها روهیچ وقت درک نکردم چه نوعی؟

اون نوعی که فقط خودشون سفره خالیشون و سودشون و ضررشون میبینن نه هیچ کس دیگه ای رو!

جایی صداشون در میاد که یه لقمه نون از خودشون کم میشه!

 تا جایی ساکتن و حالشون خوبه که جیب خودشون پره!

من اگر اینجام میگم با این همین شرایط روحی و جسمی اگر حرفی دارید بزنید حتی در خصوصی

و هیچ شعاری و هیچ کامنت تندی نه اینوری نه اونوری نه حتی مطابق اعتقادت خودم رو تا جایی که اسیب زا نباشه براتون تایید نمیکنم برای اینه

که فکر میکنم الان توی این شرایط فقط همین ازم برمیاد

حدود ۱۰ نفر رو تلفنی من امروز بهشون امید به کار وزندگی دادم

همین واسه من کافیه حس مفید بودن کنم

با وجود گوش درد و حال بدم امروز بالای ۸ ساعت وقت مکالمه  ومشاوره گذاشتم برای دوستان و نزدیکان و هرکسی به من پناه اورده

شمارم رو گرفته امروز پاسخگوی همه بودم دیروزم همینطور

نه کسی االان خبر اینو داره سفرم پره نه خالی

نه دلم میاد تو این شرایط چیزی ذخیره کنم با وجود حال جسمیم 

چون اونقدر شرف دارم که الان هیچ جای زندگی من احساس ارامش و لذت نمیکنه 

نه سرمایه گذاریم الان برام مهمه نه فردا روز میام مینویسیم اینجا با لبخند  وپیروزی احمقانه که 

اره من در بهترین شرایط اومدم طلا و نقره و دلار خریدم من خیلی باهوشم

 نه با یک صدقه کوچیک حالم خوب میشه احساس حاتم تایی بودن بهم دست میده 

نه با سکوت جایی که به نفعمه داستان سرایی میکنم وای من چه انسان منطقی هستم و چقدر بجا بلدم حرف بزنم

 تااینجای زندگی حتی جلو خونوادم توی ظلم و ستم ایستادم هیچ کس محافظه کاری وسکوت منو هیچ جا ندیده 

الانم هممون میدونیم دستم بسته همه چیز اینجا باز کنم چون به حال سریع این وبلاگ از دسترس خارج میشه 

بعضی کامنتها رو چندبار در چند ساعت مختلف میخونم 

بعد به خودم میگم این ادم منو میشناخته؟ اصلا وبلاگ منو خونده؟ میدونه شغل من چیه؟

اصلا کجای این داستان من تو زندگیم وصل بودم به جایی یک نمونه مثال بیاره 

خیلی از کامنتها رو تایید نکردم خاطرتون مکدر نشه 

ولی یه چیزی هموطن زخم داری؟ زخم نزن الان خشمی که من دارم رو شاید ۹۰ درصد جامعه نداشته باشن

ولی چون به این فکر میکنم این ادم بغلی اینی که الان در دسترسمه این ادم مجازی این یه تیکه از وجود من و ایرانه 

بهش نه ضربه میزنم نه خشممو خالی میکنم مگر سایبری بی ناموس